Zand, grond en wortels.

Ja. een tuinliefhebber moet nog al eens graven in zand en grond. Vooral in onze tuin die al 40 jaar oud is, kom je van alles tegen. Deze ochtend heb ik samen met mijn dochter een nieuw pad uitgegraven. Dat viel niet mee, want overal waar we de spade in probeerden te steken zaten er wortels. Levensaders van de planten, struiken en bomen die onze tuin bewonen. Sommige zo dik als je pols en anderen haarfijn.  De mannen die een stoepje aan het leggen waren spraken over onze kippenkracht. Nou, dat lieten wij ons natuurlijk niet zeggen en algauw gooiden wij ons gewicht op de spade om door de wortels heen te steken. Knap, knap, kreunden de wortels en zij braken af. Even sjorren aan de kluiten en ja hoor, eruit met de oude dames op hoge poten. Het zonnetje scheen en kleurde onze zin om veel arbeid te verzetten. Natuurlijk droom ik al van het moment dat deze tuin volmaakt ligt te schitteren met kleurrijke bloemborders. Dan kan ik weer schilderen.