Lekker puh!
Soms heb je vaag het gevoel niet eerlijk of in ieder geval niet gelijk behandeld te worden. In zo'n geval heb ik altijd moeite mijn mond te houden. Mijn hormonen vliegen al door de lucht om mij heen en opvliegers begeleiden dat proces. Mijn tong heb ik nog nooit afgebeten al ware dat soms veel beter. Het kostte mij dan ook na een oneerlijke behandeling enige moeite de irritatie die ik daar overvoelde kwijt te raken.
Thuisgekomen liep ik kwaad mijn tuin in en al wandelend streken de hormonen neer in de prachtig door herfst gekleurde bomen. Ik ademde diep en had het weer overwonnen. Me nog redelijk keurig gedragen naar de personen die mij oneerlijk hebben behandeld en besloten het naast me neer te leggen. Mijn tijd komt nog wel en ik beschouw dit als een overwinning door acceptatie dat je soms dingen niet kunt veranderen.
Binnengekomen ging mijn dag na toch nog een diepe zucht weer verder en ik was het alweer vergeten totdat ik net mijn mail opende en ik alsnog per mail in het gelijk werd gesteld. Nou dat zijn dan twee overwinningen vandaag!