Sterfelijkheid
Altijd wanneer ik bezig ga met schilderen zijn mijn gedachten niet te beteugelen. Ze gaan dan ook alle kanten op. Vanmiddag waren ze bezig met een soort overzicht van de afgelopen tijd. Sinds november heb ik geen kwast meer in mijn handen gehad doordat ik volledig in beslag werd genomen door mijn vrijwilligerswerk bij de voedselbank, de voorbereidingen voor het huwelijk van onze dochter en het overlijden van mijn zwager. De laaste gebeurtenis heeft me opgetild en me van een hoogte naar beneden op mezelf doen toekijken. Onze beiden moeders leven nog en dan opeens moet je naar een ziekzijn van nog geen 30 uur iemand van je eigen generatie gaan begraven. Dan ga je denken aan je eigen sterfelijkheid.
Ik realiseer me, dat wat ik het liefste doe 'schilderen' komt er niet van, omdat ik door het leven van alle dag en de door mij aangegane verplichtingen volledig in beslag werd genomen.
Vrijdag is onze dochter getrouwd en het was een bijzonder mooie dag met goede herinneringen.
Vanaf vandaag doe ik de dingen anders in mijn leven en vanmiddag ben ik weer begonnen met schilderen.